Duimen

Posted by Joke de Bruijn on Tuesday, October 15, 2013 Under: Juf Jedermann

 

‘Aaaah, nog een keer, please?’ Het kereltje kan zijn lichaam nauwelijks stil houden. Zijn donkere ogen schitteren van plezier. Heel de groep valt hem bij, al kennen ze hem net, want Jack is alleen maar gekomen om kennis te maken met zijn nieuwe groep. Groep 3 valt hem bij: ‘Ja, juf. Nog een keer alsjeblieft? Hij kan zo goed dansen!’  Ze kijkt op haar horloge. Het kan nog net.

‘Uno, dos, tres, cuatro’, roepen ze allemaal als de cd start. En dan klinkt ‘Hey, hey baby’ keihard door de klas, niet direct muziek die je in groep 3 verwacht, maar ze zijn dol op dit nummer *. Met open mond kijken ze naar Jack. Ze vergeten zelf te dansen. Hij lijkt wel van elastiek. Sommigen proberen zijn bewegingen na te doen.

Het ijs is voorgoed gebroken. Wonderbaarlijk toch dat muziek dit effect op mensen heeft? De vrouw bij de deur haalt opgelucht adem, ze weet dat het niet meevalt om in een vreemd land naar een nieuwe stad, school en klas te moeten, maar het gaat goed! Juf Jedermann steekt impulsief haar duim op. ‘Mag ik vanmiddag al komen alstublieft?’, zegt Jack als het tijd is. Ze knikt. Nou, die laat er geen gras over groeien. Dan fluistert hij: ‘Hartstikke tof juf, op mijn vorige school deden we dat nooit.’

‘De laatste act van groep 8, geheel zonder mijn hulp ingestudeerd. Kijk en huiver.’ Door Tjitte’s laatste woorden zitten ze allemaal op het puntje van hun stoel. Je kunt een speld horen vallen als de buitendeuren van de aula worden geopend. Juf Jedermann kan net een groep leerlingen zien staan, keurig in formatie. Wat hebben ze nou toch bij zich? Olievaten? 

Jack staat voorop. En dan hoort ze hem roepen: ‘Uno, dos, tres, cuatro’, net als in groep 3. Ze krijgt er kippenvel van. De formatie komt in beweging. Een strak en toch gevarieerd ritme zwelt aan en neemt af als de ‘optocht’ door de tegenoverliggende deur weer naar buiten verdwijnt. Wat een discipline! Even blijft het stil in de aula, zo overdonderd zijn ze allemaal. Dan barst er een daverend applaus los.

Juf Jedermann glimlacht. Haha, een steelband met olievaten. Echt iets voor hem. In het publiek ziet ze zijn moeder een duim opsteken, niet naar hem, maar naar háár. Wat symbolisch! Jack’s schooltijd in een notendop: Zes fijne jaren, vastgelegd tussen de duimen van een juf en een moeder.

 

*http://www.youtube.com/watch?v=BeaIU6OL59Q


In : Juf Jedermann 


Tags: like  nieuwe groep  muziek  groep 3  duim  act  formatie   
blog comments powered by Disqus

 

Juf Jedermann Blog Update




Heb jij ook genoten van dit verhaal? Meld je dan (net als 101 anderen) direct GRATIS aan voor de Juf Jederman Blog Update.

Vul hier links je voornaam en emailadres in en ontvang één keer in de week een nieuw verhaal van Joke de Bruijn!

Loading

Ja, stuur mij een mailtje als er

een nieuwe blog is geplaatst!

 

Joke de Bruijn woont in het westen van Nederland en is 69 jaar. Ze heeft één zoon en ze is gek op haar aanlooppoes Chippie. Er is pas op latere leeftijd ontdekt dat ze ADD heeft.

Joke heeft heel veel hobby’s: lezen, puzzelen, computer, creatieve dingen, fietsen, zwemmen, tekenen, knutselen, op vakantie gaan en ze is ook nog actief op diverse onderwijsfora.

In verband met een fusie van twee scholen en een overschot aan personeel is ze gestopt met werken. Ze heeft een 41 jarige onderwijscarrière achter de rug.

Ze zal onder de titel De avonturen van juf Jedermann verhalen schrijven die 'iedereen' die in het onderwijs werkt, meegemaakt zou kunnen hebben.

Namen van leerlingen, ouders en leerkrachten zijn veranderd en mocht je jezelf herkennen dan berust dit (waarschijnlijk) op toeval.

 Word Ook Fan!